„W grudniu 1946 r. we wszystkich krajach strefy amerykańskiej i brytyjskiej powstały, wybrane w wyborach powszechnych, parlamenty oraz rządy, którym przekazywano powoli część uprawnień władz okupacyjnych. 1 stycznia 1947 r. powstała tzw. Bizonia (dwustrefa) z połączenia strefy amerykańskiej i angielskiej (dopiero w 1949 r. zdecydowała się do niej przyłączyć Francja tworząc Trizonię). Nowy organizm miał do 1949 r. osiągnąć samodzielność gospodarczą. Stolicą Bizonii został Frankfurt nad Menem.
W marcu 1948 r. zawiesiła swą działalność Sojusznicza Rada Kontroli. Wycofał się z niej Związek Radziecki na znak protestu w związku z niezaproszeniem go na konferencję do Londynu, organizowaną przez mocarstwa w sprawie przyszłości Niemiec. Stosunki pomiędzy aliantami zaczęły się pogarszać w sposób widoczny.
4. Kryzys Berliński. Wprowadzenie w czerwcu 1948 r. w strefach zachodnich nowej marki podzieliło organizm gospodarczy Niemiec na dwa odrębne obszary. Dla zabezpieczenia gospodarki w swej strefie ZSRR zarządzi!
blokadę Berlina Zachodniego. Chciał też zmusić mocarstwa zachodnie do powrotu do polityki poczdamskiej wobec Niemiec. Podłoże tej decyzji kryło też inny zamiar ZSRR, który od dłuższego czasu zgłaszał projekty wycofania wojsk okupacyjnych i utworzenia rządu ogólnoniemieckiego. Mocarstwa zachodnie obawiały się, że wtedy wpływy radzieckie sięgałyby aż po Ren.“(8)