„Władek z uznaniem spojrzał na kolegę — Co nam będzie potrzebne do budowy telefonu — zapytał rzeczowo. — Elektromagnes Przewody Coś więcej...
— Nie, Władku — odpowiedział spokojnie Janek. — Daj mi tylko, proszę, kawałek tektury, szpulkę z nićmi i jedną zapałkę. No i oczywiście nożyczki... N
Władek nie mógł powstrzymać się od śmiechu — I ty chcesz z tego zrobić telefon Ojej, dawno tak się nie uśmiałem...! Ale proszę cię bardzo, masz tutaj tekturę i nici. Nożyczki, zapałka, proszę bardzo. Ale założę się z tobą, że nic ci z tego nie wyjdzie...
— Zaraz się przekonasz, Władku — Janek był spokojny i opanowany. — Zobaczymy, kto się będzie śmiał ostatni...
— Ależ, człowieku, bądźże rozsądny... — usiłował tłumaczyć Władek, aczkolwiek już nieco mniej pewnie. — Zastanów się przez chwilę, pomyśl trochę... Czy głos może biec po nitce...
— A po drucie może — spytał szybko Janek.
— Oczywiście, może. Z całą pewnością.
— No to i po nitce też może, niewielka różnica... — zakończył dyskusję Janek i rozpoczął budowę telefonu.
Wyciął z tektury dwa krążki o średnicy około 10 centymetrów i w środku każdego z nich zrobił małą dziurkę. Następnie przez
dziurkę przełożył nitkę i na jej końcu zawiązał połowę zapałki. Połączywszy w ten sposób ze sobą oba krążki nitką długości kilku metrów, wręczył jeden z nich Władkowi.“(2)