„Sprawa niedopełnienia w odpowiednim czasie notyfikacji Konstytucji 3 Maja dworowi rosyjskiemu należy do najpoważniejszych problemów historii politycznej Rzeczypospolitej w 1791 roku. Opóźnienie tej notyfikacji umożliwiło tym kołom dworskim w Petersburgu, które odrzucały a priori myśl uznania nowej polskiej Ustawy Rządowej i pokojowego dojścia do porozumienia z Warszawą, sprowadzenie całej polityki dworu rosyjskiego wobec Polski na tory wiodące prosto ku interwencji zbrojnej.
Wstrzymanie się z notyfikacją Ustawy Rządowej od razu po jej uchwaleniu było częściowo skutkiem niefortunnego wprowadzenia do konstytucji zasady tronu sukcesyjnego, dziedziczonego w obrębie dynastii saskiej — bez uprzedniego uzyskania aprobaty tejże dynastii dla tak zobowiązującego ją aktu politycznego. Elektor saski Fryderyk August, którego sejm Konstytucją 3 Maja uznał za następcę Stanisława Augusta, nie mógł zdecydować się na ostateczne zaaprobowanie tej desygnacji; do wzmożenia jego wahań przyczyniały się między innymi sugestie dyplomacji rosyjskiej oraz zgryźliwe, bardzo dla Polski nieprzychylne relacje rezydenta saskiego w Warszawie, Augusta Franciszka Essena. Co gorsza, elektor nie zdobył się również na zdecydowane i ostateczne odrzucenie tronu polskiego, co wyjaśniłoby sytuację i zmusiło stronę polską do szukania innych rozwiązań politycznych. Wahał się, prowadził pozorne negocjacje z przedstawicielami Rzeczypospolitej, udawał, że jest skłonny przyjąć w końcu nominację sejmu, byle tylko poczyniono w Ustawie Rządowej pewne poprawki — tak długo, aż cała sprawa stała się bezprzedmiotowa wskutek wybuchu wojny polskorosyjskiej, okupacji kraju i drugiego rozbioru.“(9)