„Nie stąd jesteś
Ano, nie. Idę do państwa Hajduków, a że jest gorąco, skorzystałam z wody.
To dobrze trafiłaś, ja jestem Hajduk.
Proszę się odwrócić. A kiedy to robi, narzucam sukienkę. Jestem Anastazja, narzeczona Romka mówię, wtedy się odwraca i robi wielkie oczy. Nie zdążyłam na pogrzeb, więc przyjechałam dopiero dzisiaj.
Zdarza się odpowiada. Jestem Kuba, dziadek Romana. Kiedyś mi wspominał, że ma dziewczynę. Dlaczego nas nigdy przedtem nie odwiedziłaś
Nie było czasu mówię. Goniliśmy pieniądz. Wciąż go goniliśmy i oto zostałam na lodzie. Stało się, co się stało. A takie wielkie plany mieliśmy przed sobą. Takie cudowne.
Zdarza się powtarza. Zapraszam.
Gospodarstwo spodobało mi się, dobrze utrzymane. I od razu wyczułam konie. Instynktownie ruszyłam tam, gdzie były. No i zobaczyłam klacze, które sprzątnięto mi sprzed nosa. Hajdukom sprzedała je Michałowska. Dlaczego nie powiedziała
To pana klacze pytam i ponownie ukłuło w sercu.
Jedną kupił Roman, a dwie pozostałe Ben, wczoraj przyprowadził z Czupakiem. Ponoć zrobili złoty interes. Coś tam obaj knują. Chodź do mieszkania, poczęstuję cię kwasem chlebowym, sam robię, wspaniały napój. Nieboszczka żona nauczyła.“(10)