„Na tej samej zasadzie co palnik Bunsena skonstruowano palnik przyborów kuchennych. W nowszych rozwiązaniach zrezygnowana ze stosowanych dawniej w palnikach fajkowych dwóch dysz, odrębnych dla dużego i małego płomienia. Palnik kuchni gazowej jest wykonywany obecnie jako palnik nawierzchniowy, stojący zasilany dyszą. Ciągłą regulację wielkości płomienia uzyskuje się przez obrót pokrętła odpowiedniego kurka.
W dolnej części palnik ma wkręcaną, wymienną dyszę mosiężną. Wobec różnych zapotrzebowań ciepła poszczególnych stanowisk kuchni dysze poszczególnych palników mają różne średnice otworów wypływu gazu. Wielkość tych otworów powinna być jednocześnie dopasowana do stosowanego paliwa gazowego. Zazwyczaj najmniejszy palnik ma dyszę dostosowaną do obciążenia cieplnego 900 W, średnie do obciążenia 1600 W i największy palnik do ok. 2300 W. Sprawność cieplna tych palników wynosi ok. 60%.
Regulację ilości powietrza pierwotnego w celu uzyskania właściwego płomienia barwy niebieskofioletowej z wyraźnym zielonym stożkiem uzyskuje się przez przesuwanie aluminiowej rurki zasłonowej umieszczonej w korpusie palnika i utrzymanej w stałym położeniu przez wkręt dociskający.“(3)